بدون نام

هر که باشی،
         هر چقدر بد،
                  دوستت دارم...
                            اگر نباشی،
                                    اگر دوستم نداشته باشی،
                                                       اگر زندگیت بدون من معنا شود،
                                                                                   بازهم دوستت دارم ...


باز هم...برای همیشه...درست مثل همه ی این شش سال...
چطور بعد از آن همه طوفان،این آرامش را باور کنم؟!
این را میدانی که من تا آخرین قطره ی دنیا و تا واپسین لحظه ی وجود دوستت خواهم داشت...!

 

فال حافظ گرفتم،توی ادامه مطلب گذاشتم:

ادامه نوشته

می نوسم: تنها برای تو!

عید بارانی و سرد،
بهاری خزان مانند...

سبزه های خیس و نمور،
صورت زیبایت در آن جنگل دور...

در ژرفای خیال آبی من،
درخشانی زمردین چمن...

صدای دلنشین زنگ،
نرم شدن دلت،آن دل سنگ...

عطر خاک بارانی،
آوای دلنواز چوپانی...

طراوت و تازگی جوانی،
و پرواز در اوج...اوجی آسمانی!
****************************
بومرنگ می نویسد:
روزهایی که آرزویش را داشتم...بالاخره آمد...
دست به عصا،گوش به زنگ و حواس جمع!
ادامه خواهم داد...