خیزید و خز آرید که هنگام خزان است/باد خنک از جانب خوارزم وزان است

"گر ز چشمش پرتو گرمی نمی تابد،
ور به رویش برگ لبخندی نمی روید،
باغ بی برگی که میگوید که زیبا نیست؟
داستان از میوه های سر به گردون سای اینک خفته در تابوت پست خاک میگوید...
باغ بی برگی،
خنده اش خونی ست اشک آمیز،
جاودان بر اسب یال افشان زردش می چمد در آن،
پادشاه فصلها،پاییز..."
                                       
                                                         ***

رسید فصل من،
نمیدانم چرا اینگونه به استقبال پاییز می روم...
بی صبرانه در انتظار خش خش برگهایی هستم که همیشه مرا به تو پیوند می داد،و در انتظار بارانی که با صدای بی نظیرش در گوشم غوغا کند...

"ای قاصد روزهای ابری،ای داروگ
کی میرسد باران...؟"